مرتب سازی بر اساس:
  • مسلح

    Islebound هم  در سال ۲۰۱۶ عرضه شد . در این بازی بازیکنان با کشتی خود به دل دریا می‌زنند و با سر زدن به جزیره‌های پر رونق و کسب منابع اولیه مثل چوب تلاش می‌کنند تا بندر خود را بسازند. البته در این راه گاهی به همان جزیره‌ها حمله هم می‌کنند و گاهی با دیپلماسی کنترل آنها را به دست می‌گیرند. برای اینکار از قدرت دزدان دریایی، سرپنت‌های آبی و البته شانس در ریختن تاس هم بهره می‌گیرند!

    بازی برعکس آنچه ممکن است از تصاویرش به نظر بیاید اصلا پیچیده نیست و اتفاقا بازی سهل و روانی است که در آن نوبت‌ها به سرعت وزش بادهای اقیانوس سپری می‌شوند و بازیکنان را غرق در فضاسازی خود به بندرگاه نهایی، یعنی امتیازشماری می‌رساند.

    گیم‌پلی یک بازی دریایی اصیل و وسوسه‌انگیز است: بازیکنان با کشتی سفر می‌کنند و افراد جدید به خدمت می‌گیرند و منابع جمع می‌کنند و از جزایر آن اطراف بازدید به عمل می‌آورند. بخش دیگر بازی یک تابلوسازی Tablau Building نمور است که به آرامی در کنار ماجراجویی‌های دریایی بازیکنان رشد می‌کند و کم‌کم به اهرمی پرقدرت برای بازیکن ماهرتر تبدیل می‌شود. این بخش با ساختن ساختمان‌ها انجام می‌شود. هر ساختمان قیمت و البته قابلیتی دارد که در طول بازی جاری می‌شود. ترکیب این قابلیت‌ها با برنامه‌ی بازیکن می‌تواند امتیازات بسیار چربی را برای او به ارمغان آورد.

    یکی از نکات جالب بازی ویژگی «خستگی» است: هر بازیکن روی عرشه‌ی خود تعدادی خدمه دارد که در قسمت‌هایی از بازی مجبور می‌شود این خدمه را به اصطلاح خسته کرده و به طبقه‌ی پایین کشتی بفرستد. خدمه‌ی خسته قابلیتش اعمال نمی‌شود. حالا بعضی از جزیره‌ها هستند که با آیکون واضح و مشخص تخت‌خواب (!) به بازیکن این امکان را می‌دهند که رنج سفر را از تن خسته‌ی خدمه‌ی خود بزداید و آن‌ها را برای کار و فعالیت مفید به عرشه برگرداند.

    کارهایی که بازیکنان در طول نوبت خود می‌توانند انجام دهند یکی ویزیت کردن شهر است که در آن بازیکن با پرداخت ورودی می‌تواند از امکانات شهر بهره‌مند شوند. این امکانات اغلب دریافت منابع بازی مثل ماهی، چوب و کتاب را شامل می‌شود. دیگری حمله به شهر است که توسط نیروهای جنگی بازیکن (یعنی دزدان دریایی و سرپنت‌های غول‌آسا) و با ریختن تاس میسر می‌شود. کار دیگر استفاده از دیپلماسی (که یک منبع دیگر بازی است) برای کنترل شهر است. حالا سوال این است که چرا بازیکنان باید شهرها را بگیرند؟ به یک دلیل خیلی مبرهن، آن هم اینکه با اشغال شهرها دیگر برای استفاده از مزیت آنجا ورودی نمی‌دهند و تازه بقیه بازیکنان هم باید ورودی را به صاحب شهر بدهند!

    روند بازی بسیار درگیرکننده و جذاب است. اهداف بازیکنان از همان ابتدا پیش روی چشمانشان رژه می‌روند و همه سعی می‌کنند به بهینه‌ترین روش آنان را دریابند. نوبت‌ها با شیبی ملایم به پیش می‌روند و نوبت‌های ساده و سریع ابتدای بازی جای خود را به نوبت‌های طولانی در پایان آن می‌دهند.

    نوبت‌های ابتدایی سریع و سرضرب هستند:‌ «من میام اینجا یه سکه میدم یه چوب و یه ماهی می‌گیرم. تمام!» اما بازی که پیش می‌رود نوبت‌ها عمیق‌تر و حساب‌شده‌تر و البته طولانی‌تر می‌شوند: «چون این یارو رو دارم سه خونه می‌تونم حرکت کنم. پس میام به این جزیره دیپلماسی می‌زنم، ۷ تا دیپلماسی میدم می‌گیرمش. حالا مجانی اکشنش رو میزنم که بهم به ازای هر کتاب یه دزد دریایی میده. حالا ماموریتش رو هم انجام میدم که ۴ تا ماهی می‌خواد و عوضش ۲ تا دیپلماسی میده. حالا ته نوبتم هم این ساختمون رو می‌سازم و قابلیتش هم درجا اعمال میشه که بهم ۳ سکه میده!»

     

    1,450,000 تومان